തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയുടെ പുതിയ മുഖം: വിമര്ശനങ്ങളുടെ മുനയൊടിക്കുന്ന 5 സുപ്രധാന മാറ്റങ്ങള്
1 min read
ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് കേള്ക്കാത്തവര് നമ്മളില് കുറവായിരിക്കും. എന്നാല്, വികസിത് ഭാരത് – ഗ്യാരണ്ടി ഫോര് റോസ്ഗാര് ആന്ഡ് ആജീവിക മിഷന് (ഗ്രാമിന്) (VB-G-RAM-G) എന്ന പുതിയ നിയമം ഈ പദ്ധതിയില് വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങള് പലരും കരുതുന്നതിലും വലുതും അപ്രതീക്ഷിതവുമാണ്. ഈ പുതിയ ചട്ടക്കൂടില് നിന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ച് കാര്യങ്ങള് എന്തെല്ലാമാണെന്ന് നോക്കാം.
കൂടുതല് തൊഴില്, കുറവല്ല: തൊഴിലുറപ്പ് ദിനങ്ങള് 125 ആയി ഉയര്ത്തി
പുതിയ നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ മാറ്റങ്ങളിലൊന്ന് ഇതാണ്. മുന്പ് വര്ഷത്തില് 100 തൊഴില് ദിനങ്ങളാണ് ഉറപ്പുനല്കിയിരുന്നതെങ്കില്, പുതിയ നിയമപ്രകാരം ഇത് 125 ദിവസമായി ഉയര്ത്തിയിരിക്കുന്നു. രാജ്യത്ത് പ്രതിസന്ധികളും പണപ്പെരുപ്പവും വര്ധിച്ചപ്പോഴും മുന് സര്ക്കാര് 100 ദിവസത്തെ പരിധി നിലനിര്ത്തിയിരുന്നു. സാധാരണയായി പരിഷ്കാരങ്ങള് ആനുകൂല്യങ്ങള് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുന്നു എന്ന ധാരണയ്ക്ക് വിപരീതമായി, ഗ്രാമീണ തൊഴിലാളികളുടെ ഉപജീവന സുരക്ഷ വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സുപ്രധാന ചുവടുവെപ്പാണിത്.
കാര്ഷിക മേഖലയെ സഹായിക്കാനൊരു ‘ഇടവേള’: 60 ദിവസത്തെ നിര്ബന്ധിത വിടവ്
പദ്ധതിയില് പുതുതായി ഉള്പ്പെടുത്തിയ 60 ദിവസത്തെ നിര്ബന്ധിത ഇടവേളയാണ് ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു മാറ്റം. വിതയ്ക്കല്, കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങിയ കാര്ഷികവൃത്തിയുടെ പ്രധാന സമയങ്ങളില് തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യത ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ഇത് കര്ഷകരുടെ ഏറെക്കാലമായുള്ള ഒരു ആശങ്കയ്ക്ക് പരിഹാരമാകുന്നു. മുന്പ് കേന്ദ്ര കൃഷിമന്ത്രിയായിരുന്ന ശരദ് പവാര്, അന്നത്തെ ഗ്രാമവികസന മന്ത്രി ജയറാം രമേശിന് ഒന്നിലധികം കത്തുകളിലൂടെ, വര്ഷത്തില് കുറഞ്ഞത് മൂന്ന് മാസമെങ്കിലും പദ്ധതിക്ക് അവധി നല്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്, 60 ദിവസത്തെ ഇടവേള എപ്പോള് വേണമെന്ന് അതത് സംസ്ഥാന സര്ക്കാരുകള്ക്ക് അവരുടെ പ്രാദേശിക കാര്ഷിക കലണ്ടര് അനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കാനുള്ള പൂര്ണ്ണ അധികാരമുണ്ട്.
‘ചോര്ച്ച’യടക്കാന് സാങ്കേതികവിദ്യ: അഴിമതി തടയുന്ന പുതിയ ഡിജിറ്റല് സംവിധാനങ്ങള്
പഴയ സംവിധാനത്തില് ‘ഇല്ലാത്ത ഗുണഭോക്താക്കള്’, രേഖകളിലെ കൃത്രിമം, ഫണ്ടുകള് തട്ടിയെടുക്കുന്ന ഇടനിലക്കാര് എന്നിവ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു. ആധാര് ഉപയോഗിച്ച് വെറും 0.76 കോടി തൊഴിലാളികളെ മാത്രമാണ് മുന്പ് വെരിഫൈ ചെയ്തിരുന്നത്. എന്നാല് പുതിയ ചട്ടക്കൂട് ഈ പ്രശ്നങ്ങള്ക്ക് സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ പരിഹാരം കാണുന്നു. കര്ശനമായ ബയോമെട്രിക് ഹാജര്, ഇന്ത്യ-സ്റ്റാക്ക് സംവിധാനവുമായുള്ള സംയോജനം, തൊഴിലാളികളുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് വേതനം എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള നാഷണല് ഇലക്ട്രോണിക് ഫണ്ട് മാനേജ്മെന്റ് സിസ്റ്റം (NEFMS) എന്നിവ പൂര്ണ്ണമായി നടപ്പിലാക്കി. ഈ സംവിധാനം ഇപ്പോള് 28 സംസ്ഥാനങ്ങളിലും 8 കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലും പൂര്ണ്ണമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. രേഖകളെ ആശ്രയിക്കുന്ന പഴയ രീതിയില് നിന്ന് മാറി, സുതാര്യവും സാങ്കേതികവിദ്യയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതുമായ ഒരു സംവിധാനം ഫണ്ടുകള് അര്ഹരായവരിലേക്ക് എത്തുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു.
ആവശ്യാനുസരണം തൊഴില് എന്നതില് നിന്ന് ആസൂത്രിത ആസ്തി നിര്മ്മാണത്തിലേക്ക്
മുന്പ് ‘ആവശ്യമനുസരിച്ച് തൊഴില്’ നല്കുന്ന ഒരു രീതിയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇത് സര്ക്കാരിന്റെ ബജറ്റ് ആസൂത്രണത്തിന് പലപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കി. ഇതില്നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, കൂടുതല് ആസൂത്രിതമായ ഒരു ‘വിതരണ-അടിസ്ഥാന’ സംവിധാനമാണ് പുതിയ നിയമം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. മുന്കൂട്ടി അംഗീകരിച്ച ഒരു നിര്ദ്ദിഷ്ട ആസ്തി നിലവിലുണ്ടെങ്കില് മാത്രമേ ഇപ്പോള് തൊഴിലവസരങ്ങള് നല്കുകയുള്ളൂ. ‘വികസിത് ഗ്രാം പഞ്ചായത്ത് പ്ലാനുകള്’ വഴി ഈ ജോലികള് ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും, അവയെ ബ്ലോക്ക്, ജില്ല, സംസ്ഥാന തലങ്ങളില് ഏകോപിപ്പിച്ച് വികസിത് ഭാരത് ദേശീയ ഗ്രാമീണ ഇന്ഫ്രാസ്ട്രക്ചര് സ്റ്റാക്കില് ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് പിഎം ഗതി ശക്തി ദേശീയ മാസ്റ്റര് പ്ലാനുമായി സംയോജിപ്പിച്ച് പ്രാദേശിക വികസനത്തിന് ഒരു സമഗ്രമായ കാഴ്ചപ്പാട് നല്കുന്നു. അതേസമയം, ജോലിക്ക് അപേക്ഷിച്ച് 15 ദിവസത്തിനകം തൊഴില് നല്കിയില്ലെങ്കില് തൊഴിലാളിക്ക് തൊഴിലില്ലായ്മ വേതനം ലഭിക്കാനുള്ള അവകാശം പൂര്ണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
സംസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് കൂടുതല് അധികാരവും ഉത്തരവാദിത്തവും
പുതിയ ചട്ടക്കൂട് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തത്തിന് കൂടുതല് ഊന്നല് നല്കുന്നു. പദ്ധതിച്ചെലവിന്റെ ഒരു നിശ്ചിത ശതമാനം സംസ്ഥാനങ്ങള് വഹിക്കണമെന്ന് മുന് ധനമന്ത്രി പി. ചിദംബരം അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. അക്കാലത്ത്, നിര്മ്മാണ സാമഗ്രികളുടെ ചെലവിന്റെ 75% കേന്ദ്രവും 25% സംസ്ഥാനങ്ങളുമായിരുന്നു വഹിച്ചിരുന്നത്. സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് അവര്ക്ക് പദ്ധതികളുടെ മേല് കൂടുതല് ഉടമസ്ഥാവകാശം നല്കുകയും ആസ്തികള് കൂടുതല് ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും നടപ്പിലാക്കാനും പരിപാലിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉറപ്പുനല്കിയ 125 തൊഴില് ദിനങ്ങള് നല്കാന് സംസ്ഥാനങ്ങള് ബാധ്യസ്ഥരാണ്. സ്വന്തം നയങ്ങള് അനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനങ്ങള് കൂടുതല് തൊഴില് ദിനങ്ങള് നല്കാന് തീരുമാനിച്ചാലും തൊഴിലാളികളുടെ നിയമപരമായ അവകാശങ്ങള് പൂര്ണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടും.
വികസിത് ഭാരത് – ഗ്രാമിന് (VB-G-RAM-G) ആക്ട് പഴയ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കുകയല്ല, മറിച്ച് പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. സുതാര്യതയും കാര്യക്ഷമതയും വര്ധിപ്പിച്ച്, ശാശ്വതമായ ആസ്തികള് നിര്മ്മിച്ച്, തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശങ്ങള് ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. ഇത് നമ്മെ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: ക്ഷേമ പദ്ധതികളെ സുതാര്യവും ഫലപ്രദവുമാക്കുന്നതില് സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് എത്രത്തോളം പങ്കുവഹിക്കാന് കഴിയും?
