ഭാരതത്തിന് വഴികാട്ടിയ വിവേകവാണികള്‍…

ഭാരതത്തിന് വഴികാട്ടിയ വിവേകവാണികള്‍…

1893 സെപ്റ്റംബര്‍11ന് ചിക്കാഗോയിലെ ആര്‍ട്ട് മ്യൂസിയത്തെ സാക്ഷിയാക്കി കാവിയുടുത്ത ആ യുവാവില്‍ നിന്നും പ്രവഹിച്ച വാക്കുകള്‍ക്ക് സമകാലിന രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിലും രാഷ്ട്രാന്തരീയ സമാജത്തിലും ജ്വലനീയതയോടെ വര്‍ത്തിക്കാന്‍ ശേഷിയുണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ചും ഭാരതമെന്ന സങ്കല്‍പ്പം പലവിധത്തില്‍ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വേളയില്‍. ധിഷണയുടെ ഉജ്ജ്വലത കൊണ്ടോ വാക്ചാതുരിയുടെ അനാദൃശ്യതകൊണ്ടോ പടിഞ്ഞാറിലെ ഒരു നേതാവിനും അടുക്കാന്‍ പോലും വയ്യാത്ത മഹായശസ്‌കന്റെ വരവ് അടയാളപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു അവിടെ. ലോകത്തിന് അഗ്നി വഴികാട്ടിയ ദിനം വീണ്ടുമെത്തുമ്പോള്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ആ പൈതൃകം പേറുന്നവര്‍ ഊര്‍ജം സമാഹരിച്ച് പുതുമാതൃകകള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനും ധീരത കാണിക്കണം


ദിപിന്‍ ദാമോദരന്‍


വൈദികസംസ്‌കൃതിയില്‍ നിന്നും കടഞ്ഞെടുത്ത ഭാരതമെന്ന വികാരം ധന്യമാക്കിയത് അറിഞ്ഞും അറിയപ്പെടാതെയും ആഘോഷിച്ചും ആഘോഷിക്കപ്പെടാതെയും പോയ അസംഖ്യം ഋഷിമാരുടെ ജീവിതങ്ങളാണ്. ധവളഹിമാലയ പര്‍വത നിരകളിലെന്ന പോലെ ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിലും ജീവിതസത്യം തേടിയലഞ്ഞ അവരിലൂടെയാണ് ഈ രാഷ്ട്രം നിര്‍വചിക്കപ്പെട്ടത്. സമാജത്തിനായി സര്‍വവും സമര്‍പ്പിച്ചായിരുന്നു അവര്‍ തങ്ങളുടെ പൈതൃകം ധന്യമാക്കിയത്. നരേന്ദ്രനായി ജനിച്ച് രണ്ടാം അവതാരത്തില്‍ വിവേകാനന്ദനായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ച്, ആയിരം സൂര്യന്‍മാരുടെ തേജസില്‍ ജ്വലിച്ച ഈ സ്വാമി അവരില്‍ കാലാതീതനായി നിലകൊള്ളുമെന്ന് കാലം തന്നെ കുറിച്ചുവെച്ചിരുന്നു.

സര്‍വതരത്തിലുള്ള മാതൃകാ മാനദണ്ഡങ്ങളെയും ആദര്‍ശങ്ങളെയും അതിവര്‍ത്തിക്കുന്ന മഹാപുരുഷന്മാരുടെ കൂടെയാണ് എക്കാലവും വിവേകാന്ദ സ്വാമികളുടെ ഇരിപ്പിടം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റായി വര്‍ത്തിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് അടയാളപ്പെടുത്തിയത് 1893 സെപ്റ്റംബര്‍ 11നായിരുന്നു, ഒരു തിങ്കളാഴ്ച്ച. വൈദിക സംസ്‌കൃതി പ്രകാരം, വഴികാട്ടുന്നതെന്തോ അതാണ് അഗ്നി. ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അഗ്നി തന്നെയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വിവേകാനന്ദ സ്വാമികളുടെ ധൈഷണിക സ്ഫുലിംഗത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലിനൊപ്പം ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെയാകെ സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടത്തിന് വഴികാട്ടിയാകാനും വിശ്വവിഖ്യാതമായ ചിക്കാഗോ പ്രസംഗം ഹേതുവായി എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം.

ഓരോരുത്തരുടെയും മുമ്പില്‍ ഭൂതകാലത്തെയെത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെല്ലാം വലിയ നന്മയാണ് സ്വന്തം ജനതയ്ക്കു ചെയ്യുന്നത്-സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍

അമേരിക്കയിലെ സോദരി സോദരന്മാരെ എന്നു തുടങ്ങിയ ആ പ്രഭാഷണം സനാതനധര്‍മ്മത്തെ ലോകത്തിന് മുന്നില്‍ ഏറ്റവും മികവുറ്റ ഭാവത്തില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. മതവെറിയും അസഹിഷ്ണുതയും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും സക്രിയമായ ഇക്കാലത്ത് സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍ ഒരു പുനര്‍വായനയ്ക്ക് വിധേയമാകേണ്ടതുണ്ട്. ഹിന്ദുത്വ വിപ്ലവത്തേയും സോഷ്യലിസ്റ്റ് മുന്നേറ്റത്തെയും മിതവാദി കോണ്‍ഗ്രസുകാരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെയുമെല്ലാം ഒരുപോലെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ വിവേകവാണികള്‍ക്ക് സാധിച്ചുവെന്നതാണ് ഏറ്റവും സവിശേഷമായ കാര്യം. അതിന്റെയെല്ലാം അടിത്തറ സനാതനധര്‍മ സങ്കല്‍പ്പമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം.

ഭാരതത്തെ അടിമത്വത്തിന്റെ ചങ്ങലകളില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാന്‍ യത്‌നിച്ച ധീരയോദ്ധാക്കള്‍ക്ക് ഊര്‍ജത്തിന്റെ വറ്റാത്ത സ്രോതസായിരുന്നു സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍. ഭാരത സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ നായകന്‍ നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെ പരുവപ്പെടുത്തിയെടുത്തതും ബ്രിട്ടനെ നാടുകടത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് വളമിട്ടത്തും വിവേകാനന്ദ ദര്‍ശനങ്ങളായിരുന്നു.

1893 സെപ്റ്റംബര്‍ 11ന് അമേരിക്കയിലെ ആര്‍ട്ട് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ചിക്കാഗോയില്‍ വെച്ചുനടന്ന ലോകമത മഹാസമ്മേളനത്തിലാണ് വിവേകാനന്ദനിലൂടെ സനാതന ധര്‍മത്തിന്റെ ശംഖൊലി ആദ്യമായി ആധുനിക ലോകം കേട്ടത്. വൈദികഭാരത സംസ്‌കൃതിയുടെ പൈതൃകം പേറി, കാവിയണിഞ്ഞ് ചുണ്ടില്‍ ഓംകാര മന്ത്രവുമായെത്തിയ കിഴക്കിന്റെ പുത്രന് മുന്നില്‍ അന്ന് ലോകം തലകുനിച്ചു. സാഹോദര്യവും ഭാരതമെന്ന അഭിമാനവും തുളുമ്പി നിന്ന പ്രസംഗത്തിന് ഈ സെപ്റ്റംബര്‍ 11ന് 126 വയസ് തികയും.

സ്വാമിജി അപ്പോഴുണ്ടായ അനുഭവം ഒരിക്കല്‍ കുറിച്ചു, പെട്ടെന്ന് അസ്വസ്ഥത തോന്നി ആദ്യം. പക്ഷേ, ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെയുള്ളില്‍ കയറി. ഇവിടത്തെ ഋഷിമാരുടെ ലോകമന്ത്രങ്ങള്‍ എന്റെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങി, രാമകൃഷ്ണന്റെ ശബ്ദം എന്നെ ഉണര്‍ത്തി ഉത്തേജനം നല്‍കി

ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു സ്വാമിജി ഒരു സദസിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രസംഗത്തിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തില്‍ ഒരു അസ്വസ്ഥത നിഴലിച്ചിരുന്നതായി പല ചരിത്രകാരന്‍മാരും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സരസ്വതി ദേവിയെ വണങ്ങിത്തുടങ്ങിയ പ്രഭാഷണം എന്നാല്‍ ഒരു തുടക്കക്കാരന്റേതാണെന്ന് ലവലേശം തോന്നിയില്ല. ലോകത്തെ ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രസംഗങ്ങളില്‍ ഒന്നായി അത് മാറി. സ്വാമിജി അപ്പോഴുണ്ടായ അനുഭവം ഒരിക്കല്‍ കുറിച്ചു, പെട്ടെന്ന് അസ്വസ്ഥത തോന്നി ആദ്യം. പക്ഷേ, ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെയുള്ളില്‍ കയറി. ഇവിടത്തെ ഋഷിമാരുടെ ലോകമന്ത്രങ്ങള്‍ എന്റെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങി, രാമകൃഷ്ണന്റെ ശബ്ദം എന്നെ ഉണര്‍ത്തി ഉത്തേജനം നല്‍കി.

തുടര്‍ന്ന് അമ്മയെ വണങ്ങി സ്വാമിജി പ്രസംഗം ആരംഭിച്ചു. അമേരിക്കയിലെ എന്റെ സഹോദരി, സഹോദരന്‍മാരെ എന്ന് പറഞ്ഞാണ് പ്രസംഗം തുടങ്ങിയത്…ആ മൂന്ന് വാക്കുകള്‍ കേട്ട് ഏഴായിരത്തിലധികം വരുന്ന ശ്രോതാക്കള്‍ എണീറ്റുനിന്ന് കൈയടിച്ചു. രണ്ട് മിനുറ്റോളം നീണ്ടുനിന്നു അത്. ലേഡീസ് ആന്‍ഡ് ജെന്റില്‍മെന്‍ എന്നു മാത്രം കേട്ട് ശീലിച്ച അവര്‍ക്ക് സാഹോദര്യത്തിന്റെ പുതിയ അനുഭവം പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്നതായി വിവേക വാണികള്‍. ‘ലോകത്തിലെ അതിപ്രാചീന സന്യാസി പരമ്പരയുടെ പേരില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി പറയുന്നു. മതങ്ങളുടെ മാതാവിന്റെ പേരില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി പറയുന്നു.

സര്‍വ വര്‍ഗവിഭാഗങ്ങളിലും പെട്ട കോടികോടി ഹിന്ദുക്കളുടെ പേരിലും ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി പറയുന്നു,’ സ്വാമിജി പറഞ്ഞു. സഹിഷ്ണുതയെന്ന ആശയം വിവിധ ദേശങ്ങളിലേക്ക് വഹിക്കുന്നതിനുള്ള ബഹുമതി വിദൂരജനതകളില്‍നിന്നു വന്ന ഈ ആളുകള്‍ക്ക് അവകാശപ്പെടാമെന്നു പൗരസ്ത്യ പ്രതിനിധികളെ പരാമര്‍ശിച്ച് നിങ്ങളോട് ചിലര്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ; ഈ മണ്ഡപത്തിലുള്ള അവര്‍ക്കും എന്റെ നന്ദി. സഹിഷ്ണുതയും സാര്‍വലൗകിക സ്വീകാര്യതയും ലോകത്തിനുപദേശിച്ച ധര്‍മത്തിന്റെ അനുയായി എന്നതില്‍ ഞാന്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു-യുവ സന്യാസി പറഞ്ഞു. പുതിയൊരു യജ്ഞത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്. വിവേകചിന്തകള്‍ക്ക് ഒരു നാടിനെ മുഴുവന്‍ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടായിരുന്നു.

പൈതൃകത്തില്‍ അഭിമാനം കൊള്ളാം

വൈദേശികാക്രമണത്തില്‍ സ്വന്തം ഭൂതംകാലം മറന്നപ്പോള്‍ അധ:പതനമായിരുന്നു ഭാരതത്തെ കാത്തിരുന്നത്. വേദമെന്ന സ്വത്തും വൈദികനെന്ന സ്വത്വവും ജനതയ്ക്ക് നഷ്ടമായി. അറിവില്‍ അഭിരമിച്ചിരുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പിന്‍തലമുറയാണ് അറിവില്ലായ്മയുടെ പടുകുഴിയില്‍ വീണതെന്ന് സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ തുടര്‍ പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.

അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെയും അനാചാരങ്ങളുടെയും പിടിയിലമര്‍ന്ന ഭാരത സമൂഹം പടിഞ്ഞാറിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ ഏതോ പ്രാകൃത സംസ്‌കൃതിയുടെ വൃത്തികെട്ട ശേഷിപ്പുകളായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ബലിപീഠങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള യാത്രയാരംഭിച്ച ആ സന്ന്യാസിയുടെ നിയോഗമായിരുന്നു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വത്വവും സ്വത്തും വീണ്ടെടുക്കുകയെന്നത്. ബ്രീട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യത്തിനുകീഴില്‍ ആലസ്യം പൂണ്ടുകിടന്നിരുന്ന ജനതയെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കാണാന്‍ ശീലിപ്പിച്ചതും ദേശീയ വിപ്ലവത്തിന് ഊര്‍ജ്ജം പകര്‍ന്നതും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളും വിചാരധാരകളുമായിരുന്നു.

ഭൂതകാലത്തില്‍ നന്നാണ് ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂതമാണ് ഭാവിയാവുക-സ്വാമിജി പറഞ്ഞു. ഭാരതീയര്‍ അവരുടെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ പഠിക്കുന്തോറും രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമായിത്തീരുമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഉദ്‌ഘോഷിച്ചത്. ഓരോരുത്തന്റെയും മുമ്പില്‍ ഭൂതകാലത്തെ എത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെല്ലാം വലിയ നന്മയാണ് സ്വന്തം ജനതയ്ക്കു ചെയ്യുന്നത്. പ്രാചീനരുടെ നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ചീത്തയായതു കൊണ്ടല്ല ഭാരതം അധ:പതിച്ചതെന്ന് സ്വാമി തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. പിന്നെയോ ഈ നിയമ, ആചാരങ്ങളെ അവയുടെ ന്യായമായ നിഗമനങ്ങളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ യഥാര്‍ത്ഥ വസ്തുതയില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ അനുവദിക്കാഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.

‘വിമര്‍ശനശീലരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കെല്ലാം അറിയാം, ഭാരതത്തിലെ സാമുദായിക നിയമങ്ങള്‍ അതതുകാലത്തെ പരിണാമങ്ങള്‍ക്ക് എന്നും വിധേയമായിട്ടുണ്ടെന്ന്. പ്രാരംഭത്തില്‍ ഈ നിയമങ്ങള്‍ രൂപം നല്‍കിയത് വമ്പിച്ചൊരു പദ്ധതിക്കാണ്. ക്രമേണ ആ പദ്ധതി കാലത്തിലൂടെ ആവിഷ്‌കരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. പ്രാചീനഭാരതത്തിലെ വന്‍കിട ഋഷിമാര്‍ ഭാവിയിലേക്ക് വളരെയേറെ കണ്ണോടിച്ചവരായിരുന്നു. പല ശതകങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ലോകര്‍ക്ക് അവരുടെ പ്രാജ്ഞത ബോധ്യപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഭാരതത്തിന്റെ അധപതനത്തിന്റെ ഒരേ ഒരു കാരണം അവരുടെ പിന്‍ഗാമികള്‍ക്ക് ആ അല്‍ഭുത പദ്ധതിയുടെ പൂര്‍ണമായ പ്രാപ്തി ഗ്രഹിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തതാണ്,’ഭാരതം മതത്തിന്റെ നാടാണ് എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തില്‍ സ്വാമിജിയെഴുതി.

ധന്യമായ സ്വന്തം പൈതൃകത്തെ മറന്ന് വൈദേശിക പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളെ അതേപടി പുല്‍കുന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് നിലനില്‍പ്പുണ്ടാകില്ലെന്ന് സ്വാമിജി കരുതി. കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴിക്കില്‍ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള പ്രാപ്തിയുണ്ട് ഭാരതമെന്ന രാഷ്ട്രത്തെ കെട്ടിപ്പടുത്ത സനാതനധര്‍മ്മത്തിനെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത.

കാവിയണിഞ്ഞ് സ്ത്രീ വിരുദ്ധത പടര്‍ത്തുന്ന അല്‍പ്പജ്ഞരുടേതല്ല വിവേകഭാരതം. മതവെറിയന്‍മാരുടേതും അഭിനവ വിപ്ലവകാരികളുടേതുമല്ല. മറ്റൊരു രാഷ്ട്രമാകാനും അവള്‍ക്ക് കഴിയില്ല. ഭൂമിയും വെള്ളവും വായുവും പോലെ വേദമെന്ന അറിവും സര്‍വര്‍ക്കും ഒരു പോലെ അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ച ഒരു സംസ്‌കാരത്തിന്റെ പിന്‍മുറക്കാരാണ് നാം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കുന്നവരെ ഇടതോ വലതോ എന്നുനോക്കാതെ തള്ളിപ്പറയാന്‍ പ്രാപ്തമാക്കുന്നതാണ് വിവേകദര്‍ശനങ്ങള്‍.

‘ഒരു വശത്ത് നവഭാരതം പറയുകയാണ്, പാശ്ചാത്യവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നന്ന്. നന്നല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ ഇത്ര പ്രബലരാകുന്നതെങ്ങനെ? അവരുടെ ആശയവും ഭാഷയും ആചാരമുറകളും സ്വീകരിച്ചാലേ പശ്ചാത്യരെപ്പോലെ നമുക്കും ബലവും വീര്യവുമുണ്ടാകൂ. മറുവശത്ത് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ പറയുന്നു: കൊള്ളിയാന്റെ വെളിച്ചത്തിന് ശക്തി വളരെയുണ്ട്. പക്ഷേ അത് ക്ഷണികമാണ്; കുട്ടികളെ, നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് മങ്ങിപ്പോയിരിക്കുകയാണ്, സൂക്ഷിക്കണം. അനുകരണത്തിലൂടെ പരകീയ ആശയങ്ങള്‍ നമ്മുടേതാകില്ല. സ്വയം സമ്പാദിക്കാതെ ഒരു വസ്തുവും നമ്മുടേതാകില്ല. സിംഹത്തിന്റെ തോലണിഞ്ഞെന്നുവെച്ച് കഴുത സിംഹമാകുമോ?’ ഈ രണ്ട് തീവ്രവാദങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറത്ത് നില്‍ക്കാനാണ് സ്വാമിജി ഉപദേശിച്ചത്.

വികസനമാതൃകകളിലും നാം ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടത് സ്വാമിജിയുടെ ഈ ദര്‍ശനമാണ്. ഭാരതീയതയില്‍ അടിയുറച്ച് നിന്ന് മാറ്റങ്ങളെ പുല്‍കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. യുക്തിയില്ലാതെ പടിഞ്ഞാറിനെ അനുകരിക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കാണിക്കുന്നവരോട് സ്വാമികള്‍ക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു, ‘ഹേ ഭാരതമേ, ഇതാണ് നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി. പാശ്ചാത്യരെ അനുകരിക്കാനുള്ള ഭ്രമം വളര്‍ന്ന് നന്മ-തിന്മകള്‍ നിര്‍ണയിക്കുന്നതു യുക്തിശാസ്ത്രം, വിവേകം, വിദ്വദ് വിധി എന്നിവകൊണ്ടോ ശാസ്ത്രപരാമര്‍ശം കൊണ്ടോ അല്ലെന്നായിരിക്കുന്നു. വെള്ളക്കാര്‍ സ്തുതിക്കുന്ന ചിന്തകളും ആചാരങ്ങളും നല്ലത്. അവര്‍ നിന്ദിക്കുന്നതു ചീത്തയും, കഷ്ടം! വിഡ്ഢിത്തത്തിനു ഇതിലും വലിയ തെളിവു വേണമോ. ഈ ഏറ്റുചൊല്ലല്‍, ഈ കുരങ്ങുകളി, ഈ പരാശ്രയത്വം, അടിമകളുടേതായ ഈ കഴിവുകേട്, അറപ്പുളവാക്കുന്ന ഈ മനക്കട്ടി-ഇത്രയും കൊണ്ടാണോ നീ വലിയ പദവിയിലെത്താന്‍ പോകുന്നത്? ലജ്ജാവഹമായ ഈ കാപരുഷത്വം കൊണ്ടാണോ നീ വീരഭാഗ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാന്‍ പോകുന്നത്.’

വളരെ സ്പഷ്ടവും അചഞ്ചലവുമായിരുന്നു സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ആശയങ്ങള്‍. സ്വാതന്ത്ര്യവും യുക്തിയുമായിരുന്നു അതിന്റെ കാതല്‍. സനാതനധര്‍മ്മം എന്നും പഠിപ്പിച്ചുപോന്നതും അതുതന്നെയായിരുന്നു. യുക്തിയുക്തം വചോഗ്രാഹ്യം ബാലാദപി ശുകാദപി, അയുക്തമപി ന ഗ്രാഹ്യം സാക്ഷാദപി ബൃഹസ്പതേ-ഈ സംസ്‌കൃത ശ്ലോകമാണ് ഭാരതീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ മൂലം. യുക്തിപൂര്‍വമായ കാര്യങ്ങള്‍ ആരില്‍ നിന്നും, ഒരു കുട്ടിയില്‍ നിന്നോ ഒരു തത്തയില്‍ നിന്നു പോലുമോ സ്വീകരിക്കാം. എന്നാല്‍ നിങ്ങളുടെ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ എത്ര വലിയ മനുഷ്യന്‍ വന്നു പറഞ്ഞാലും സ്വീകരിക്കരുത്. അന്ധമായ എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കുമെതിരാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സേച്ഛാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ പൈതൃകം അവകാശപ്പെടാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഒറ്റബുദ്ധിയിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ‘ഇസ’ത്തിനും അത് യോജ്യവുമല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അവളുടെ ആത്മാവ്. അവളുടെ ആശ്രയത്വം അവള്‍ മാത്രമാണ്. പരാശ്രയത്വമുള്ള ഒരു ആശയസംഹിതയും ഇവിടെ തളിരിടില്ല.

വൈദിക സംസ്‌കൃതി പ്രകാരം, വഴികാട്ടുന്നതെന്തോ അതാണ് അഗ്നി. ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അഗ്നി തന്നെയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വിവേകാനന്ദ സ്വാമികളുടെ ധൈഷണിക സ്ഫുലിംഗം ലോകത്ത് അടയാളപ്പെട്ടതിനൊപ്പം ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെയാകെ സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടത്തിന് വഴികാട്ടിയാകാനും വിശ്വവിഖ്യാതമായ ചിക്കാഗോ പ്രസംഗം ഹേതുവായി എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം

ആധുനിക ലോകത്ത് നിര്‍ണായക ശക്തിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്നിന്റെ ഭാരതത്തോട്, വിശിഷ്യാ രാഷ്ട്രത്തെ നയിക്കുന്നവരോടും യുവാക്കളോടും ഇന്ത്യന്‍ ദേശീയതയുടെ ആത്മീയ ആചാര്യന് പറയാനുള്ളത് മറ്റൊന്നുമല്ല: ‘കാലചക്രം വീണ്ടും മേലോട്ട് തിരിയുകയാണ്. വിദൂരഭാവിയിലല്ലാതെതന്നെ ഭൂമിയുടെ അങ്ങേയറ്റം വരെ ചെന്നുപറ്റുന്ന തുടിപ്പുകള്‍ ഭാരതത്തില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പ്രതിദിനം കൂടുതല്‍ ശക്തിമത്തായി മുന്നോട്ടുനീങ്ങുന്ന മാറ്റൊലികളെ ഇളക്കി വിടുന്ന ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ശബ്ദം അതിനു മമ്പായിട്ടുള്ളവയെപ്പോലും അപേക്ഷിച്ചു കൂടുതല്‍ കരുത്തുറ്റതാണ്. അവയുടെയൊക്കെ ആകെത്തുകയായ ഒരു ശബ്ദം.

സരസ്വതീതീരത്തെ ഋഷിമാരോട് സംസാരിച്ച ആ ശബ്ദം, ഹിമവാന്റെ കൊടുമുടികളില്‍ ചെന്നലിച്ചു മാറ്റൊലികളുളവാക്കിയതും കൃഷ്ണന്‍, ബുദ്ധന്‍, ചൈതന്യന്‍ എന്നിവരിലൂടെ സമതലങ്ങളിലേക്കു സര്‍വ്വപ്ലാവകങ്ങളായ പ്രവാഹങ്ങളായി കടന്നുവന്നതുമായ ആ ശബ്ദം, വീണ്ടുമിതാ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു. വീണ്ടും കവാടങ്ങള്‍ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രകാശത്തിന്‌റെ മണ്ഡപങ്ങളിലേക്കു കടന്നുവരുക-വീണ്ടും, ഒരിക്കല്‍ കൂടി കവാടങ്ങള്‍ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’

അതിനാല്‍ ഒരു കാര്യത്തില്‍ സംശയമേതും വേണ്ട. ഗായത്രിയില്‍ ജന്മപുണ്യമണിഞ്ഞ് ലോകത്തെ നയിക്കാനുള്ള യാത്ര വീണ്ടും ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ സ്വാംശീകരിക്കേണ്ടത് വിവേകവാണികളുടെ സാര്‍വലൗകിക ഭാവമാണ്.

Comments

comments