സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ്

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ  കൊടുങ്കാറ്റ്

ജൂലൈ നാലിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്

വൈദിക സംസ്‌കൃതിയില്‍ നിന്നും കടഞ്ഞെടുത്ത ഭാരതമെന്ന വികാരം ധന്യമാക്കിയത് അറിഞ്ഞും അറിയപ്പെടാതെയും പോയ അസംഖ്യം ഋഷിമാരുടെ ജീവിതങ്ങളാണ്. സമാജത്തിനും രാഷ്ട്രത്തിനും വേണ്ടി സര്‍വ്വവും സമര്‍പ്പിച്ചായിരുന്നു അവര്‍ തങ്ങളുടെ പൈതൃകം അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണമാക്കിയത്.

നരേന്ദ്രനായി ജനിച്ച് രണ്ടാം അവതാരത്തില്‍ വിവേകാനന്ദ വേഷം പൂണ്ട്, ആയിരം സൂര്യന്‍മാരുടെ തേജസില്‍ ജ്വലിച്ച ഈ സ്വാമി അവരില്‍ കാലാതീതനായി നിലകൊള്ളുമെന്ന് കാലം തന്നെ കുറിച്ചുവെച്ചിരുന്നു. സര്‍വ മാതൃകാ മാനദണ്ഡങ്ങളെയും ആദര്‍ശങ്ങളെയും അതിവര്‍ത്തിക്കുന്ന മഹാപുരുഷന്‍മാരുടെ കൂടെയാണ് എക്കാലവും വിവേകാനന്ദ സ്വാമികളുടെ ഇരിപ്പിടം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റായി വര്‍ത്തിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് ലോകശക്തിയാകാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ഇന്നിന്റെ ഭാരതത്തോട് പറയാനുണ്ട് ചില കാര്യങ്ങള്‍

ദിപിന്‍ ദാമോദരന്‍

ആധുനിക ലോകത്ത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മാതൃകകളായാണ് ഭാരതവും അമേരിക്കയും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. അമേരിക്കയെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം ഇന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യപ്പുലരിയാണ്. 1776ലെ ഒരു ജൂലൈ നാലിനായിരുന്നു അമേരിക്കന്‍ ജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനം.  ജൂലൈ നാലിനോട് (ടു ദി ഫോര്‍ത്ത് ഓഫ് ജൂലൈ-To the fourth of July)-അമേരിക്കയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യദിനവാര്‍ഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് ആധുനിക ഭാരതത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രവാചകനെന്ന് പുകള്‍കൊണ്ട സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ 1898ല്‍ എഴുതിയ കവിതയാണിത്.

സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന ആശയത്തോടുള്ള വിവേകാനന്ദന്റെ അടങ്ങാത്ത വികാരം പ്രകടമായിരുന്നു ആ കവിതയില്‍. അതിനു നാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറമുള്ള ഒരു ജൂലൈ നാലിനാണ് (1902) സനാതനധര്‍മ്മത്തെ ലോകത്തിന് മുന്നില്‍ ഏറ്റവും മികവുറ്റ ഭാവത്തില്‍ അവതരിപ്പിച്ച വിവേകാനന്ദനെന്ന ഋഷിവര്യന്‍ നിര്‍വാണം പൂണ്ടതെന്നത് കാലത്തിന്റെ ആകസ്മികതയാകാം.

മതവെറിയും അസഹിഷ്ണുതയും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും നിറഞ്ഞാടുന്ന നിലവിലെ സാഹചര്യത്തില്‍ സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍ ഒരു പുനര്‍വായനയ്ക്ക് വിധേയമാകേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം, ഹിന്ദുത്വ വിപ്ലവത്തേയും സോഷ്യലിസ്റ്റ് മുന്നേറ്റത്തെയും മിതവാദി കോണ്‍ഗ്രസുകാരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെയുമെല്ലാം ഒരുപോലെ സ്വാധീനിച്ച മറ്റൊരു വ്യക്തി ഭാരത ചരിത്രത്തിലില്ല. ഇവര്‍ക്കെല്ലാം ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റെ വറ്റാത്ത സ്രോതസായിരുന്നു സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍. ഭാരത സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ നായകന്‍ നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെ പരുവപ്പെടുത്തിയെടുത്തതും ബ്രിട്ടനെ നാടുകടത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് വളമിട്ടത്തും സനാതന ധര്‍മത്തിലധിഷ്ഠിതമായ വിവേകാനന്ദ ദര്‍ശനങ്ങളായിരുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ബലിപീഠങ്ങള്‍ തേടി യാത്രയാരംഭിച്ച ആ സന്യാസിയുടെ നിയോഗമായിരുന്നു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വത്വവും സ്വത്തും വീണ്ടെടുക്കുകയെന്നത്

1893 സെപ്റ്റംബര്‍ 11ന് അമേരിക്കയിലെ ആര്‍ട്ട് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ചിക്കാഗോയില്‍ വെച്ചുനടന്ന ലോകമത മഹാസമ്മേളനത്തിലാണ് വിവേകാനന്ദനിലൂടെ വൈദിക ധര്‍മത്തിന്റെ ശംഖൊലി ആദ്യമായി ആധുനിക ലോകം കേട്ടത്. ആര്‍ഷഭാരത സംസ്‌കൃതിയുടെ പൈതൃകം പേറി, കാവിയണിഞ്ഞ് ചുണ്ടില്‍ ഓംകാര മന്ത്രവുമായെത്തിയ കിഴക്കിന്റെ പുത്രന് മുന്നില്‍ അന്ന് ലോകം തലകുനിച്ചു.

ഭാരതീയര്‍ അവരുടെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ പഠിക്കുംതോറും രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമായിത്തീരുമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഉദ്‌ഘോഷിച്ചത്

വൈദേശികാക്രമണത്തില്‍ സ്വന്തം ഭൂതംകാലം മറന്നപ്പോള്‍ അധഃപതനമായിരുന്നു ഭാരതത്തെ കാത്തിരുന്നത്. വേദമെന്ന സ്വത്തും വൈദികനെന്ന സ്വത്വവും ജനതയ്ക്ക് നഷ്ടമായി. അറിവില്‍ അഭിരമിച്ചിരുന്ന രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പിന്‍തലമുറ അടിമത്വത്തിന്റെ മായാനിറങ്ങളില്‍ മയങ്ങിവീണപ്പോള്‍ ഭാരതത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ടു.

അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെയും അനാചാരങ്ങളുടെയും പിടിയിലമര്‍ന്ന സമൂഹം പടിഞ്ഞാറിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ ഏതോ പ്രാകൃത സംസ്‌കൃതിയുടെ വൃത്തികെട്ട ശേഷിപ്പുകളായി തീര്‍ന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ബലിപീഠങ്ങള്‍ തേടി യാത്രയാരംഭിച്ച ആ സന്യാസിയുടെ നിയോഗമായിരുന്നു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വത്വവും സ്വത്തും വീണ്ടെടുക്കുകയെന്നത്.

ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യത്തിനുകീഴില്‍ ആലസ്യം പൂണ്ടുകിടന്നിരുന്ന ജനതയെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കാണാന്‍ ശീലിപ്പിച്ചതും ദേശീയ വിപ്ലവത്തിന് ഊര്‍ജ്ജം പകര്‍ന്നതും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളും വിചാരധാരകളുമായിരുന്നു.

ഭൂതകാലത്തില്‍ നിന്നാണ് ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂതമാണ് ഭാവിയാവുക-സ്വാമിജി പറഞ്ഞു. ഭാരതീയര്‍ അവരുടെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ പഠിക്കുംതോറും രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമായിത്തീരുമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഉദ്‌ഘോഷിച്ചത്.

കാവിയണിഞ്ഞ് സ്ത്രീ വിരുദ്ധത പടര്‍ത്തുന്ന അല്‍പ്പജ്ഞരുടേതല്ല വിവേക ഭാരതം. മത വെറിയന്‍മാരുടേതും അഭിനവ വിപ്ലവകാരികളുടേതുമല്ല. മറ്റൊരു രാഷ്ട്രമാകാനും അവള്‍ക്ക് കഴിയില്ല. ഭൂമിയും വെള്ളവും വായുവും പോലെ വേദമെന്ന അറിവും സര്‍വ്വര്‍ക്കും ഒരുപോലെ അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ച ഒരു സംസ്‌കാരത്തിന്റെ പിന്‍മുറക്കാരാണ് നാം

ഓരോരുത്തന്റെയും മുമ്പില്‍ ഭൂതകാലത്തെയെത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെല്ലാം വലിയ നന്മയാണ് സ്വന്തം ജനതയ്ക്കു ചെയ്യുന്നത്. പ്രാചീനരുടെ നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ചീത്തയായതു കൊണ്ടല്ല ഭാരതം അധ:പതിച്ചതെന്ന് സ്വാമി തറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞു. പിന്നെയോ ഈ നിയമ, ആചാരങ്ങളെ അവയുടെ ന്യായമായ നിഗമനങ്ങളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ യഥാര്‍ത്ഥ വസ്തുതയില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ അനുവദിക്കാഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.

“വിമര്‍ശന ശീലരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കെല്ലാം അറിയാം, ഭാരതത്തിലെ സാമുദായിക നിയമങ്ങള്‍ അതതുകാലത്തെ പരിണാമങ്ങള്‍ക്ക് എന്നും വിധേയമായിട്ടുണ്ടെന്ന്. പ്രാരംഭത്തില്‍ ഈ നിയമങ്ങള്‍ രൂപം നല്‍കിയത് വമ്പിച്ചൊരു പദ്ധതിക്കാണ്. ക്രമേണ ആ പദ്ധതി കാലത്തിലൂടെ ആവിഷ്‌കരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. പ്രാചീന ഭാരതത്തിലെ മഹര്‍ഷിമാര്‍ ഭാവിയിലേക്ക് വളരെയേറെ കണ്ണോടിച്ചവരായിരുന്നു.

പല ശതകങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ലോകര്‍ക്ക് അവരുടെ പ്രാജ്ഞത ബോധ്യപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഭാരതത്തിന്റെ അധഃപതനത്തിന്റെ ഒരേയൊരു കാരണം അവരുടെ പിന്‍ഗാമികള്‍ക്ക് ആ അത്ഭുത പദ്ധതിയുടെ പൂര്‍ണമായ പ്രാപ്തി ഗ്രഹിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തതാണ്,”ഭാരതം മതത്തിന്റെ നാടാണ് എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തില്‍ സ്വാമിജിയെഴുതി.

ഓര്‍ക്കണമിത് ഇടതും വലതും തിരിയുന്ന നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍. ധന്യമായ സ്വന്തം പൈതൃകത്തെ മറന്ന് വൈദേശിക പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളെ പുല്‍കുന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് നിലനില്‍പ്പില്ല. ഇന്ത്യയില്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് പറ്റിയ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം വിവേകാനന്ദന്‍ സൂചിപ്പിച്ച, ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തനതായ സത്തയെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടില്ല എന്നതാണ്. ഇന്നവര്‍ അത് തിരിച്ചറിയാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വന്ദ്യവയോധിക പാര്‍ട്ടിയായ ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ ശക്തിക്ഷയത്തിനു വഴിവെച്ചതും അതുതന്നെ.

എത്രയൊക്കെ അനാചാരങ്ങള്‍ പിടിമുറുക്കിയാലും കാളിയ വിഷത്തില്‍ സമാജം മുങ്ങിത്താഴ്ന്നാലും കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള പ്രാപ്തിയുണ്ട് ഭാരതമെന്ന രാഷ്ട്രത്തെ കെട്ടിപ്പടുത്ത സനാതനധര്‍മ്മത്തിന്.

വിവേകാനന്ദനില്‍ തന്റെ ആരാധ്യപുരുഷനെക്കാണുന്ന പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഒരിക്കലും അത് മനസിലാക്കാതെ പോകരുത്. ചരിത്രം ഒരു നിര്‍ണായക സന്ധിയിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്. പഴമയുടെ മാറാലക്കെട്ടുകളില്‍ കുരുങ്ങി നില്‍ക്കാതെ വിവേക ഭാരതത്തിനുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങളാണ് മോദി നടത്തേണ്ടത്.

കാവിയണിഞ്ഞ് സ്ത്രീ വിരുദ്ധത പടര്‍ത്തുന്ന അല്‍പ്പജ്ഞരുടേതല്ല വിവേക ഭാരതം. മത വെറിയന്‍മാരുടേതും അഭിനവ വിപ്ലവകാരികളുടേതുമല്ല. മറ്റൊരു രാഷ്ട്രമാകാനും അവള്‍ക്ക് കഴിയില്ല. ഭൂമിയും വെള്ളവും വായുവും പോലെ വേദമെന്ന അറിവും സര്‍വ്വര്‍ക്കും ഒരുപോലെ അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ച ഒരു സംസ്‌കാരത്തിന്റെ പിന്‍മുറക്കാരാണ് നാം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കുന്നവരെ ഇടതോ വലതോ എന്നുനോക്കാതെ തള്ളിപ്പറയാന്‍ മോദി തയാറാകണം.
രാഷ്ട്രത്തെ പരമ വൈഭവത്തിലെത്തിക്കാനുള്ള യജ്ഞത്തില്‍ മോദി ഓര്‍ക്കേണ്ട പരമപ്രധാനമായ കാര്യങ്ങളിലൊന്നാണിത്. മറ്റൊന്ന് യുക്തിയില്ലാത്ത വികസന സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട് വീഴാതിരിക്കുകയെന്നതും.

സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് മതം

ഒരു വശത്ത് നവ ഭാരതം പറയുകയാണ്, പാശ്ചാത്യവര്‍ഗങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നന്ന്. നന്നല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ ഇത്ര പ്രബലരാകുന്നതെങ്ങനെ? അവരുടെ ആശയവും ഭാഷയും ആചാരമുറകളും സ്വീകരിച്ചാലേ പശ്ചാത്യരെപ്പോലെ നമുക്കും ബലവും വീര്യവുമുണ്ടാകൂ.

മറുവശത്ത് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ പറയുന്നു: കൊള്ളിയാന്റെ വെളിച്ചത്തിന് ശക്തി വളരെയുണ്ട്. പക്ഷേ, അത് ക്ഷണികമാണ്; കുട്ടികളെ, നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് മങ്ങിപ്പോയിരിക്കുകയാണ്, സൂക്ഷിക്കണം. അനുകരണത്തിലൂടെ പരകീയ ആശയങ്ങള്‍ നമ്മുടേതാകില്ല. സ്വയം സമ്പാദിക്കാതെ ഒരു വസ്തുവും നമ്മുടേതാകില്ല. സിംഹത്തിന്റെ തോലണിഞ്ഞെന്നുവെച്ച് കഴുത സിംഹമാകുമോ? ഈ രണ്ട് തീവ്രവാദങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറത്ത് നില്‍ക്കാനാണ് സ്വാമിജി ഉപദേശിച്ചത്.

സേച്ഛാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ പൈതൃകം അവകാശപ്പെടാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഒറ്റബുദ്ധിയിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ഇസത്തിനും ഭാരതത്തില്‍ സ്ഥാനവുമില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അവളുടെ ആത്മാവ്. അവളുടെ ആശ്രയത്വം അവള്‍ മാത്രമാണ്. പരാശ്രയത്വമുള്ള ഒരു ആശയസംഹിതയും ഇവിടെ തളിരിടില്ല

വികസന മാതൃകകളിലും നാം ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടത് സ്വാമിജിയുടെ ഈ ദര്‍ശനമാണ്. സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തില്‍ അടിയുറച്ച് നിന്ന് മാറ്റങ്ങളെ പുല്‍കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. എന്നാല്‍ അത് ഭാരതീയ പൈതൃകത്തിലും സനാതനധര്‍മത്തിലും അടിയുറച്ചു നിന്നാകണമെന്ന് സ്വാമിജിക്ക് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

യുക്തിയില്ലാതെ പടിഞ്ഞാറിനെ അനുകരിക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കാണിക്കുന്നവരോട് സ്വാമികള്‍ക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു, ‘ഹേ ഭാരതമേ, ഇതാണ് നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി. പാശ്ചാത്യരെ അനുകരിക്കാനുള്ള ഭ്രമം വളര്‍ന്ന് നന്മതിന്മകള്‍ നിര്‍ണയിക്കുന്നതു യുക്തിശാസ്ത്രം, വിവേകം, വിദ്വദ് വിധി എന്നിവകൊണ്ടോ ശാസ്ത്രപരാമര്‍ശം കൊണ്ടോ അല്ലെന്നായിരിക്കുന്നു.

വെള്ളക്കാര്‍ സ്തുതിക്കുന്ന ചിന്തകളും ആചാരങ്ങളും നല്ലത്. അവര്‍ നിന്ദിക്കുന്നതു ചീത്തയും, കഷ്ടം! വിഡ്ഢിത്തത്തിനു ഇതിലും വലിയ തെളിവു വേണോ. ഈ ഏറ്റുചൊല്ലല്‍, ഈ കുരങ്ങുകളി, ഈ പരാശ്രയത്വം, അടിമകളുടേതായ ഈ കഴിവുകേട്, അറപ്പുളവാക്കുന്ന ഈ മനക്കട്ടി…ഇത്രയും കൊണ്ടാണോ നീ വലിയ പദവിയിലെത്താന്‍ പോകുന്നത്? ലജ്ജാവഹമായ ഈ കാപരുഷത്വം കൊണ്ടാണോ നീ വീരഭാഗ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാന്‍ പോകുന്നത്.

വളരെ സ്പഷ്ടവും അചഞ്ചലവുമായിരുന്നു സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ആശയങ്ങള്‍. സ്വാതന്ത്ര്യവും യുക്തിയുമായിരുന്നു അതിന്റെ കാതല്‍. സനാതനധര്‍മ്മം എന്നും പഠിപ്പിച്ചുപോന്നതും അതുതന്നെയായിരുന്നു. ‘യുക്തിയുക്തം വചോഗ്രാഹ്യം ബാലാദപി ശുകാദപി, അയുക്തമപി ന ഗ്രാഹ്യം സാക്ഷാദപി ബൃഹസ്പതേ’….ഈ സംസ്‌കൃത ശ്ലോകമാണ് ഭാരതീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. യുക്തിപൂര്‍വമായ കാര്യങ്ങള്‍ ആരില്‍ നിന്നും, ഒരു കുട്ടിയില്‍ നിന്നോ ഒരു തത്തയില്‍ നിന്നു പോലുമോ സ്വീകരിക്കാം. എന്നാല്‍ നിങ്ങളുടെ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ എത്ര വലിയ മനുഷ്യന്‍ വന്നു പറഞ്ഞാലും സ്വീകരിക്കരുത്. അന്ധമായ എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കുമെതിരാണിത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ സേച്ഛാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ പൈതൃകം അവകാശപ്പെടാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഒറ്റബുദ്ധിയിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ഇസത്തിനും ഭാരതത്തില്‍ സ്ഥാനവുമില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അവളുടെ ആത്മാവ്. അവളുടെ ആശ്രയത്വം അവള്‍ മാത്രമാണ്. പരാശ്രയത്വമുള്ള ഒരു ആശയസംഹിതയും ഇവിടെ തളിരിടില്ല.

ആധുനിക ലോകത്ത് നിര്‍ണായക ശക്തിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്നിന്റെ ഭാരതത്തോട്, വിശിഷ്യാ രാഷ്ട്രത്തെ നയിക്കുന്നവരോടും യുവാക്കളോടും ഇന്ത്യന്‍ ദേശീയതയുടെ ആത്മീയ ആചാര്യന് പറയാനുള്ളത് മറ്റൊന്നുമല്ല: ‘കാലചക്രം വീണ്ടും മേലോട്ട് തിരിയുകയാണ്. വിദൂരഭാവിയിലല്ലാതെ തന്നെ ഭൂമിയുടെ അങ്ങേയറ്റം വരെ ചെന്നുപറ്റുന്ന തുടിപ്പുകള്‍ ഭാരതത്തില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഗായത്രിയില്‍ ജന്മപുണ്യമണിഞ്ഞ് ലോകത്തെ നയിക്കാനുള്ള യാത്ര ഭാരതം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു

പ്രതിദിനം കൂടുതല്‍ ശക്തിമത്തായി മുന്നോട്ടുനീങ്ങുന്ന മാറ്റൊലികളെ ഇളക്കിവിടുന്ന ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ശബ്ദം അതിനു മുമ്പായിട്ടുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ചു കൂടുതല്‍ കരുത്തുറ്റതാണ്. അവയുടെയൊക്കെ ആകെത്തുകയായ ഒരു ശബ്ദം. സരസ്വതീ തീരത്തെ ഋഷിമാരോട് സംസാരിച്ച ആ ശബ്ദം, ഹിമവാന്റെ കൊടുമുടികളില്‍ ചെന്നലച്ചു മാറ്റൊലികളുളവാക്കിയതും കൃഷ്ണന്‍, ബുദ്ധന്‍, ചൈതന്യന്‍ എന്നിവരിലൂടെ സമതലങ്ങളിലേക്കു പ്രവാഹങ്ങളായി കടന്നുവന്നതുമായ ആ ശബ്ദം, വീണ്ടുമിതാ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു. വീണ്ടും കവാടങ്ങള്‍ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രകാശത്തിന്റെ മണ്ഡപങ്ങളിലേക്കു കടന്നുവരുകവീണ്ടും, ഒരിക്കല്‍ കൂടി കവാടങ്ങള്‍ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഗായത്രിയില്‍ ജന്മപുണ്യമണിഞ്ഞ് ലോകത്തെ നയിക്കാനുള്ള യാത്ര ഭാരതം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

Comments

comments

Categories: FK Special, Top Stories